پیامبران الهی، بشارت‌دهندگان بعثت رسول گرامی اسلام(ص) زندگی

پیامبران الهی، بشارت‌دهندگان بعثت رسول گرامی اسلام(ص)

17 ربیع الاول، میلاد با سعادت ختم رسل، محمد مصطفی (ص) روزی مبارک برای تمام توحیدیان عالم هستی است.

آنچه نقل و عقل توامان برایمان دارند، بشارت میلاد رسول مهربانی‌ها (ص) در زبان همه انبیاء است. خوب می‌دانید که بشارت، بازگویی خبری است که سرور و شادی در بر دارد. بدیهی است که تنها در صورتی شنونده از شنیدن خبری مسرور می‌شود که به حقیقت یا واقعیت تازه‌ای که فاقد آن بوده و یا مثل و مانند نداشته، دست پیدا کند. بر پایه بسیاری از اخبار، پیامبران الهی همواره به آمدن حضرت محمد (ص) مژده می‌دادند.

امام باقر (علیه السلام) فرمود: پیامبران همواره به آمدن محمد (ص) مژده می‌دادند. تا آنکه خداوند حضرت عیسی مسیح را مبعوث کرد. او به رسالت محمد (ص) بشارت داد(1). قرآن مجید درباره این مژده حضرت عیسی (علیه‌السلام) می‌فرماید:

وَ إِذْ قالَ عیسَى ابْنُ مَرْیَمَ یا بَنی‏ إِسْرائیلَ إِنِّی رَسُولُ اللَّهِ إِلَیْکُمْ مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیَّ مِنَ التَّوْراةِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَأْتی‏ مِنْ بَعْدِی اسْمُهُ أَحْمَدُ...(2) و ( به یاد آورید ) هنگامی که عیسی بن مریم گفت: «ای بنی اسرائیل! من فرستاده خدا به سوی شما هستم در حالی که تصدیق‌کننده کتابی که قبل از من فرستاده شده [تورات] هستم و بشارت‌دهنده به رسولی که بعد از من می‌آید و نام او احمد است!»(3)

از اینکه تمام پیامبران الهی به تشریف فرمایی رسول خدا (ص) بشارت داده‌اند، مشخص می‌شود که آن حضرت دارای ویژگی‌های منحصر به فردی بوده که دیگران فاقد آن بوده‌اند. از نظر عقلی می توان گفت، گستردگی حوزه عملیاتی پیامبران، ارتباط مستقیم و تنگاتنگی با سعه وجودی آنان دارد. از جمله برخی از آن وجودهای مقدس فقط در حد نبی باقی ماندند و برخی مامور ارسال پیام‌های الهی به مردم شده، با عنوان مرسل مطرح شدند. برخی صاحب و آورنده شریعت به شمار آمده، حقیقت اولوالعزم را تشکیل دادند. بالاخره برخی به علت آنکه گستره زمان و مکان را درنوردیدند و فائق بر تمام کمالات و ویژگی‌های معنوی در عالم امکان شدند، شریعتشان شامل جن و انس شد و جاودانه باقی ماندند.

به یاد بیاوریم خطبه غدیریه را که پیامبر (ص) فرمودند: «ای مردم هیچ عملی نیست مگر آنکه خداوند سبحان آن را در من احصا و ضبط کرده است». پیامبر اکرم(ص) بنا به نقل امیرمومنان علی بن ابیطالب(ع)، حامل کتابی است که آن نوری خاموش نشدنی است. چراغی است که افروختگی آن زوال ناپذیر است و راهی است که در آن گمراهی نیست و پیامبر(ص) آن را از نزد خدای سبحان دریافت کرده است.

حضرت محمدمصطفی (ص) خاتم رسل، یعنی پایان‌دهنده پیامبران است. آیت الله جوادی‌آملی دراین باره می‌نویسد: خاتم یعنی مُهر که در پایان نوشته‌ها قرار می‌گیرد. انبیاء کتاب حق و کلام حقّند. خدای سبحان ختم صحیفه رسالت را با وجود مبارک خاتم المرسلین مُهر کرد. پس هرگز جا برای نبّوت و رسالت دیگری نیست و تنها تداوم بخش و احیاء کننده دین رسول‌اکرم (ص) حضرت مهدی (عج)، فرزند به حق حضرت است و آن منجی و مهدی است که مورد وفاق شیعه و سنّی است.

ابن عباس می‌گوید رسول خدا (ص) فرمود: به درستی که خداوند متعال این دین اسلام را توسط علی(ع) فتح و گشایش و پیروز کرد. پس ‌از کشته شدن علی(ع)، دین فاسد می‌شود و آن را جز مهدی (عج) کسی اصلاح نمی‌کند.(4)

و اینک ما منتظرانیم، منتظری قائم بر این کلام رسول‌الله که فرمودند، شما را به مهدی بشارت می‌دهم که او هنگام اختلاف و تزلزل مردم در امّت من مبعوث می‌شود و زمین را از عدل پر می‌کند، چنان که از ظلم و ستم پر شده باشد و اهل آسمان از وی خشنود و راضی شوند. (5)

ما اینک با حضورمان در عامل بودن به بایسته‌های قرآنی، سعی برآن داریم که با بیداریمان شاهد لحظه لحظه ظهور باشیم. ان‌شاءالله 

نظرات