ولادت حضرت ابوالفضل و روز جانباز گرامی باد. دین

ولادت حضرت ابوالفضل و روز جانباز گرامی باد.

ولادت حضرت ابوالفضل و روزجانباز گرامی باد

سلام بر عباس(ع) و سلام بر همه جانبازانی که با بذل جانشان مفهوم رشادت را محقق ساختند.

عباس آمد تا برادري را معنا کند، وفا را شرح دهد، ايثار را الگو باشد و شجاعت را تفسير کند.

به جشن و پاي‌کوبي نشسته است هفت آسمان، لحظه روشن ورود ماه بني‌هاشم را...

فرشتگان، پيوسته در طوافند، گاهواره ادب را...

عباس بن علي،

تو پلک گشودي و دنيا براي هميشه، زير سايه امن مهرباني‌ات، ايمن شد.

تو پلک گشودي و سرگرداني آب‌هاي جهان، تمام شد.

تو پلک گشودي و کربلا نفس راحتي کشيد.

چه بشارتي با خود آورده‌اي...

خبرش کنيد؛ علي (ع) را...

اينک اين عباس (ع) است؛ ماهتاب آسمان ولايت که از پرتو عنايات نبوي (ص) و انعکاس قرابت علوي (ع) تا هميشه تاريخ در آسمان کربلا مي‌درخشد و راهيان سرزمين نور را با تبسّم آسماني خويش، بدرقه مي‌کند.

خوشا نسيمي از ديار عنايتش،

که تشنگي غربت از کام جهان زدوده و غبار غم از دل بشويد...

ســلام بر عبـاس، اي غيرت مجسم... اي قامتِ فتوت...

ســلام اي چشم‌هايي که آب را شرمنده نجابت خود خواهي کرد...

ســلام اي دست‌هايي که رودخانه‌هاي زمين، به جستجويشان سر گردانند...

ســلام اي پيشاني بلندي که آيينه‌ي آسمان است...

 

الســلام عليــکــــ يا اباالفــضل العــباس (ع)

 

 

  

 

تـولد حضــرت عبـاس(ع)

حضرت ابوالفضل نخستين فرزند از چنين بانوى با معرفت و حق شناسى بود تولد وى، خانه على(عليه السلام) و دل مولا را غرق نور و سرور ساخت وقتى که به دنيا آمد حضرت على(ع) در گوش او اذان و اقامه گفت نام خدا و رسول خدا را بر گوش وى خواند و نام او را عباس قرار داد.

با آن که اين نوزاد بسيار خوش منظر و زيبا بود به طورى که وى را قمر بنى هاشم ناميده اند و به ماه شب چهارده تشبيه نموده اند و حضرت وى را به نام عباس نام نهاد و آن به اين علت بود که عباس هم بهمعناى شير شرزهو خشمگين است و هم به معناىعبوس و چهره گرفته زيرا که ايشان نسبت به ظالمان چهره اى خشمگين داشتند.

در روز هفتم تولدش گوسفندى را به عنوان عقيقه ذبح کردند و گوشت آن را به فقرا صدقه دادند.

با آن که هنگام تولد پدر خوشحالى مى کند، حضرت گاهى قنداقه عباس خردسال را در آغوش مى گرفت و آستين دست هاى کوچک او را بالا مى زد و بر بازوان او بوسه مى زد و اشک مى ريخت حضرت در پاسخ ام البنين نسبت به اين کار فرمود اين دست ها براى کمک و يارى به برادرش حسين قطع خواهد شد.

حضرت ابوالفضل (ع) الگوی جانبازی

چهرهي يک سرباز فداکار و جان بر کف وقتي به خوبي آشکار ميشود که براي دفاع از ارزشهاي خود، بدون هيچگونه چشمداشتي تلاش ميکند. اين چهره هنگامي سرمشق جانبازي است که در روزگار تنهايي، پايبندي او به ارزشها و اعتقادات، مانع از زمين گذاشتن سلاحش ميشود. او در چنين شرايطي ميکوشد برخلاف بي وفايي ديگران و کوشش دشمن براي از هم گسيختن صفوف مبارزان به وسيله تهديد، تطميع و تبليغات سوء، بر مرام خود پافشاري کند و پرچم وفاداري را بر زمين نگذارد. سرباز فداکار اگر چه مرگ را پيش چشمان خود ميبيند، نميترسد و همچنان با روحيه عالي به مبارزه خويش ادامه ميدهد. خون چنين سربازي، بزرگترين تضمين براي بقاي ارزشها و معتقدات او است؛ زيرا سبب چشمهاي خواب آلوده و فطرتهاي غبار گرفته ميشود.

حرکت و حضور حضرت عباس(عليهالسلام) در اين نهضت و شهادت او در راه رسيدن به هدف عالي خود، گوياي بزرگي حماسه و عرفان اوست. او که در آغاز حرکت، بي وفايي ياران را ديده بود، از حرکت و پويايي باز نايستاد؛ چرا که از کودکي براي جانبازي در راه حق، آموزش ديده بود. هم او بود که باران تير و سيل شمشيرها در آخرين لحظات، سبب ايستايي او نگرديد و از مبارزه، آن هم با دستاني که جدا شده بود، باز ننشست و هم چنان مشک را به سينه ميفشرد؛ هم او بود که رمز بقاي خود و آيين خود را در فناي خويش جست و جو ميکرد و سرانجام نيز بدان دست يافت.

 

 

جانبازان، شکوه زخم و زیبایی و تصویرگر ایمانند...

 

سلام بر تو ای جانباز که زیباترین فرصت پرواز را در بال های شکسته ات می توان یافت. جانبازان، یادگاران روزهای عشق و حماسه اند؛ خاطرات مجسّم سال هایی که درهای آسمان به روی عاشقان باز بود و فرشتگان در آسمانِ زمین گرم گلچینی بودند.

 

   

بی دست می توان پرید ، بی چشم خوب تر میتوان دید

جانبازان آیت روشن این مدعایند...

 

"دکتر سنگری"

 

 

 

 

نظرات